Met Ayita mee op jacht.

November 2011 Jachtdag Kallenkote.

Donderdagavond telefoon, of ik zin heb om zaterdags mee te gaan als drijver tijdens de jachtdag op Kallenkote. Daar hoef ik niet echt lang over na te denken. Het is een gezellige groep jagers en

drijvers waar ook de kinderen van jongs af aan aal aan deelnemen. Half 10 aanwezig voor de koffie. Mooi dan kan ik vooraf nog eventjes snel de wekelijkse boodschappen doen. Jan weet dat ik ziek ben geweest en mocht het allemaal te vermoeiend zijn kan ik halverwege de dag zo afhaken en naar huis. Er zijn 's morgens vroeg al een paar jagers op de ganzen geweest en er ligt dan ook al een mooi tableau als ik aankom.  Na de koffie wordt de groep in tweeën gesplitst en gaan we het veld in, de akkers zijn mooi droog dus dat loopt niet echt zwaar. Het is een mooie ochtend. Tegen de bos in de schaduw van de bomen hangt nog de mist maar zodra je uit de schaduw komt voel je het zonnetje. Ayita blijft het eerste deel aan de lijn maar ik besluit haar na de eerste drift los voor te jagen. Er gaan een paar hazen op en het resultaat aan het eind van de ochtend is 4 konijnen en 2 hazen.

.

Onder de middag geniet iedereen van de overheerlijke snert en bonensoep met broodjes, worst en roggebrood. "s Middags gaat de hele groep samen het veld in en worden er nog een paar driften gelopen. Ayita loopt de hele middag los en luistert goed. Ze loopt voor en tussen de linie en als ze te ver naar voren gaat komt ze op de fluit vlot terug. dat loopt wel lekker ontspannen want ik begin mijn benen toch wel te voelen. De conditie is nog lang niet op peil maar ik loop ook de middag uit. terug op Kallenkote even wat drinken waarna drie jagers nog even naar de eendenput gaan. Of ik samen met Ayita nog mee wil. Daar zeg ik natuurlijk geen nee tegen. Na een poosje wachten vallen de eerste eenden in, er wordt geschoten. Ayita en ik staan onder de bos en ze moet wachten. Ze gedraagt zich keurig en laat zich niet horen. En dan mag ook zij haar werk doen. Netjes haalt ze de geschoten eenden uit het water en brengt ze binnen. Het eindresultaat is een mooi tableau. We kunnen weer terug kijken op een heerlijke jachtdag.

.

11 December 2010 Jachtdag Kockengen.

Zaterdagochtend 06.00 uur maakt de wekker mij met veel kabaal wakker. Kopje koffie, hondjes naar buiten en eten geven en douchen. Daarna alles bij elkaar gepakt en klaar gezet om te vertrekken. Ayita heeft snel door dat er wat speciaals staat te gebeuren en verliest mij geen moment uit het oog.  En als je dan zo ver bent om te vertrekken staan er 6 stuks Labjes voor de bijkeukendeur. Ik noem Ayita haar naam en ze glipt uit de groep door de deur al kwispelend en springend. Ze weet gewoon dat dit een speciale dag is, het ongeduld straalt er van af. Spullen in de auto, achterdeur open en floep de bench in met een uitdrukking van "Mij krijg je hier niet meer uit". Na een ritje van ruim 1 1/2 zijn we bij Dirk. Ayita blijft in de auto zodat ik Flame even lekker kan knuffelen. Zij komt direct met een klomp aan en begroet mij vrolijk. Dan naar de jachthut(caravan) waar verzameld wordt voor een kop koffie. Gezellig want de meeste jagers en drijvers heb ik al vaker ontmoet. Voor de middag lopen we drie driften. Ayita blijft aan de lijn want ik ben er van overtuigd dat ze achter de hazen aan gaat als ze opgaan. Dat risico wil ik niet nemen want de sloten liggen nog vol met ijs en de conditie daarvan is slecht. Ze is nog lang niet hazenrein.  Ze is heel alert, loopt constant met de neus aan de grond en ruikt heel wat spoortjes want er gaan genoeg hazen op.  Ze volgt ze helemaal en als er geschoten wordt wil ze heel graag gaan. Ondanks dat geeft ze geen geluid en blijft stil in het veld. Met moeite krijg ik haar dan weer mee om verder te drijven. Aan het eind van de ochtend mag ze dan eindelijk een haas apporteren. Na de lunch lopen we nog drie driften. En weer blijft ze tijdens het drijven aan de lijn. Tussen de driften door als we terug lopen mag ze lekker los en blijft ze keurig bij mij. Ze houdt mij feilloos in de gaten. De hekken tussen de weilanden vindt ze maar niks. Lastig om de juiste plaats te vinden om er om heen of onder/tussen door te glippen. Ondanks dat ze prima kan springen is zelfs een laag houten hekje even te hoog. ze snapt het niet en dit terwijl ze soms gigantische sprongen kan maken.  Ook nu is de beloning het apporteren van een pas geschoten haas en dat doet ze prima. De haas wordt keurig bij mij gebracht. Aan het eind van de middag keren we tevreden terug naar de jachthut om het tableau te leggen en nog even wat te drinken. Daarna als afsluiting heerlijke erwtensoep eten bij een plaatselijk eethuis. Nog even na kletsen en afscheid nemen. Dirk, wij hebben genoten en wat heeft onze Flame een fantastisch plaatsje gekregen bij jullie. Het was weer een prachtige jachtdag.

I

November 2009

Ook nu mogen we weer 2 x mee.  Op 21 november is het dan zo ver en na een heerlijk kopje koffie vertrekken we naar de eerste drift. Deze gaat langs de bosrand over grasland, door een stukje bos en over een akker vol met maïsstoppels. De drift verloopt voor de jagers teleurstellend, er is geen haas te zien.  Dan steken we over de polder in. Ook hier een combinatie van gras- en bouwland en het is allemaal erg nat. Ook nu blijft Ayita aan de lijn. Onder de middag heeft de gastvrouw voor de jagers en drijvers een heerlijke lunch met snert en bruinenbonensoep.

's Middags eerst het struikgewas waar mogelijk nog fazanten zitten. De honden gaan los om het bosje door te drijven. Door de dichtheid van bramen en kreupelhout is dit niet echt een succes. Ook Ayita zit het niet zitten en blijft in de randen van riet en kreupelhout hangen. Ze gaat er niet diep in, jammer want in tegenstelling tot vorig jaar is het ook voor de drijvers niet mogelijk er door te ploeteren. Er komt weinig uit met als resultaat toch nog 2 fazanten.

Daarna weer de polder in en omdat ook hier bijna geen haas op gaat besluit ik ook Ayita net als de andere honden af te lijnen. Dat gaat prima, ze loopt op een metertje of 10 voor mij en gaat daarbij dezelfde zigzaggende lijn als ik loop. Tot er een haas op gaat en er links van mij geschoten wordt. Gemist maar de honden staan op scherp en allemaal gaan ze richting schot en haas, ook Ayita. Ondanks alle training was dit toch net wat te veel. Ze reageert niet op de fluit en komt pas terug als de haas uit zicht is verdwenen. Dan maar weer aan de lijn om later op de middag nogmaals te proberen. De laatste drift naar voren mag Ayita nogmaals los en weer blijft ze keurig voor de linie drijvers. En ook nu is een opgaande haas net te veel van goede. Hazenrijn is ze nog lang niet, daar zullen we op moeten trainen. Gelukkig voor mij zijn de andere honden het ook niet dus ik hoef me nog niet te schamen. Na de driften gaan we met drie jagers nog naar de plas om te kijken of er nog eenden in vallen. Na een dik kwartier muisstil in de beschutting van de bomen te hebben gezeten komen de eersten na beneden. Er wordt eend geschoten en Ayita mag deze uit het water halen en binnen brengen. Daarna worden er nog twee geschoten waarvan Ayita er nog eentje binnen mag halen. Ondanks dat de andere hond haar erg belemmerd en bovenop haar zwemt laat ze de eend niet los en komt ze hem keurig brengen. We hebben weer een heerlijke jachtdag gehad.

In november 2008 is Ayita voor het eerst mee geweest op een jacht in Kallenkote waar ik als drijver mee kon.  Omdat ik niet wist wat ze zou doen heeft ze de hele dag aan de lijn meegelopen. Alleen het schot van het jachtgeweer was voor haar al spannend genoeg. Aan het eind van de middag heeft ze nog een fazant mogen apporteren die al door een andere hond binnen was gebracht.